گم شده

گم شده ای دارم که یافتن آن بسی مشکل است از نهایت آرزوها و آمالهاست , در این اوضاع آلوده و پرطمطراق تشخیص راه از چاه سخت است . اگر دیده پر بصیرت نداشته باشیم در لابلای امواج خروشان فتنه های متنوع و متلون نابود خواهیم شد , برای مقابله با این مواج خطرناک به دقت و تامل بیشتری نیازمندیم , تا بتوان دیده را از غبارهای بیشمار شست و به ساحل نهائی رساند , راستی چرا هستیم و چرا زندگی می کنیم و از هستی خود چه انتظاری داریم , واقعا کی هستیم و درکجا قرا رگرفته ایم و چه هدفی داریم و برای چه باید هدفی داشته باشیم و این هدف را در کجا باید یافت , و به چه دلیل بایستی به دنبال هدف باشیم , و از این کار چه منظوری داریم , آیا امکان رسیدن به هدف وجود دارد , آیا هدف واقعیت دارد یا سرابی بیش نیست , در آمدنها و رفتنها چه پیامی نهفته است , هرآمدنها برای انجام دادن ماموریت خاصی است , کار هیچ یک از آمدنها یکسان تعریف نشده است , محال است آمدن من و شما بخاطرانجام یک چیزی باشد بلکه هرکدام از ماها برای انجام عمل خاصی آمده ایم که باید آن را بنحو احسن و مورد پسند معشوق انجام دهیم و بعد برویم .

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در سه شنبه ۱۲ اسفند۱۳۹۳ساعت 9:49 توسط علی |

به ما میگویند مرفهین بی درد

آه از این روزها و شب ها که پشت سرهم می آیند و می روند , آه از این گذرزمان که از گردش آن ره توشه ای برنداشتیم و نداستیم که درکجائیم و چه مسئولیت سنگینی بردوش داریم , ولی نگران و دغدغه هیچ چیزی را نداریم , به ما چه ارتباطی دارد که همنوعان ما درگوشه و کنارچگونه روزگاررا می گدرانند و چه حالی دارند چرا باید احساس مسئولیت کنیم , چرا باید به حال و احوال دیگران توجه کنیم , چرا باید درحد توان درفکر حل مشکلات مردم باشیم , راستی اینگونه کارها برما واجب نیست , به ما می گویند مرفهین بی درد , ماباید درفکر رفاه خود باشیم تحت هرعنوان و هرقیمتی که باشد نباید اندک خدشه ای در رفاه ما وارد گرددوگرنه دنیا راویران می سازیم وبرای ما مهم نیست این رفاه چگونه و ازچه راهی حاصل شده است ماباید با چنگ و دندان از این رفاه نامشروع محافظت کنیم , در اندیشه ما رفاه و خوشی دیگران بی معنی است , در دنیای خودساخته کذائی ما له شدن انسانها در زیرچرخهای گرانی مفهومی ندارد انسانهاباید در بدترین شرایط باشند تامادر آسایش کامل باشیم , دردنیای آنچنانی ما از هم پاشیدن خانوده ها در اثرفقر و گرانی موجب شادی و خوشحالی است این است منطق ما مرفهین بی درد , ماباید خوش باشیم ما باید  عالی ترین شرایظ مادی را داشته باشیم ماباید راه رشد و تعالی را برای فقرامسدود سازیم , تا بتوانیم د راتاقهای ششیه ای و کاخهای مجلل حاصل از ثروت نامشروع در عیش و نشاط باشیم , بودن و نبودن فقرا برای ما اهمیتی ندارد زیرا که عامل فقرو بدبختی دیگران خودمان هستیم 

به ما می گویندمرفهین بی درد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در شنبه ۲۵ بهمن۱۳۹۳ساعت 10:10 توسط علی |

 

همه می خواهند زندگی کنند, همگان دوست دارند ازامکانات این مرزو بوم برخوردارباشند, و زمینه های رشد و سعادت را  برای خود فراهم سازند , تا در بستر مناسب ایجاد شده به فعالیت خود بخاطروصول به قلل رفیع تعالی ادامه دهند . متاسفانه اکثر امکانات بالقوه کلیدی درختیار قشر مخصوصی بنام مرفهین بی درد قراردارد , آنهابا استفاده از امکانات موجود هرگونه که تمایل دارند با سرنوشت مردم بازی می کنند, و مسئولین محترم از اقدامات مرموزانه این قشر ستمگر غافل مانده و کلید حل مشکلات را در جای دیگر می بینند , و برای آن برنامه ریزی می نمایند , این روزها بحث از کوچک کردن دولت است , البته این بحث دردوران دولت سازندگی و دولت اصلاحات هم وجود داشت تاحدودی هم عملی شد . ولی فایده ای در برنداشت , نه تنها دولت کوچک نشد بلکه در ابعاد دیگری نیز گسترش یافت , ولی در عوض کارمندان وکارگران تعدیل شدند , و درصدی هم به بیکاران موجود افزوده شد , بعضی امورات خدماتی و غیره به بخش خصوصی سپرده شد, این بخش برای بخش های دولتی نیروی انسانی تامین می کرد , آری توسط این بخش قراردادهای پرسودی با دولتی ها منعقد می شد و به ازای یک نفر مبلغ هنگفتی به جیب می زد , ولی درقبال آن تعهد , حداقل حقوق را به کارمندان و کارگران تحت سلطه خود می داد , درحقیقت از نیروهای خود بیش ازحد استاندارهای تعیین شده کارمی کشید ودربرابر این همه کارحقوق حداقلی پرداخت می کرد , دراین اوضاع و احوال نه تنهامشکلات موجود حل نمی شد بلکه چندبرابرنیز می شد , و فشاربرمحرومین و ستم دیدگان بطورروزافزون بیشتر می شد , راستی بخش غیردولتی چگونه می تواند با ابنگونه وضعیت تاسف بار به اشتغال زائی بپردازد جای تامل دارد , آیا معنی و مفهوم اشتغال زائی ظلم مضاعف به اقشارکم درآمد جامعه است , آیا اینگونه اقدامات با روح قوانین اسلامی و حتی قانون اساسی سازگاراست , دولت دردوران سازندگی و اصلاحات به ازای هرنفر پرسنل مبلغ زیادی به شرکت های خصوصی پرداخت می کرد ولی کارکنان از حداقل حقوق برخوردارمی شدند بقیه آن مبلغ به حساب شرکت منظورمی گردید , آیا این است معنی صرفه جوئی در هزینه ها ؟ آیااین است معنی کوچک کردن دولت ؟ چرا به دور تسلل روی آورده ایم ؟ چرا بجای تربیت  نیروهای مخلص و متخصص و اصلاح امور و ایجاد زندگی بهتر برای مردم به اقداماتی متوسل می شویم که نه تنها برای قشرمحروم سودمندنیست بلکه تبعات مضری نیزدارد , منظوراین نیست که همه چیز دولتی باشد , منظوراین است که همه , چه دولتی چه خصوصی باید این را دریابند که برای حل مشکلات بایستی تالاش خالصانه کرد نباید به مردم ظلم کرد , نباید حقوق محرومین راپایمال کرد , باید اهداف اصلی تربیت انسانهای دلسوز و متخصص باشد , باید به نیروی انسانی بیشتر اهمیت داد , اگر انسانها هرجاکه باشند خالصانه , عاقلانه , عادلانه , و عالمانه عمل کنند در آن موقع است که همه چیز درست می شود وگرنه کوچک کردن و یا گسترش دولت دردی را درمان نخواهد کرد.

 

  حقوق فعلی بازنشستگان فقط و فقط صرف خرید نان می گردد

بازنشستگان قدرت خرید سایر لوازم ضروری زندگی را ندارد این ظلم مضاعف برای این قشراست

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در شنبه ۲۷ دی۱۳۹۳ساعت 11:4 توسط علی |

مابدنبال چه چیزیم , و چه هدفی داریم به کدام موارد بعنوان حقیقت می نگریم , سعادت و آرامش را درچه می یابیم , چرا روزگار و گذرایام بروفق مراد و بکام ما نیست . چرا گاهی اوقات سختی ها و ناهمواریهای موجود را به گردن دیگران انداخته و آنهارا مقصرواقعی می دانیم , راستی عامل اصلی مشکلات و ناهنجاریهاهمین دیگرانند , پس ماچه نقشی داریم آیا واقعا بی تقصیریم , هراتفاقی که در اطرافمان رخ می دهد مبری ازآن نیستیم , شاید خطای ما عمدی نباشد ولی تحلیل و تبین ما از موارد و رخداددهادقیق و عالمانه نیست , در ارزیابی ها بیشتر به منافع شخصی خود می پردازیم و از مصالح عمومی به آسانی می گذریم , و همه مصائب و معضلات را به این و آن نسبت می دهیم , درعالم خیال بدنبال مدینه فاضله به نفع خودیم , به حقوق انسانهائی که در بین ما زندگی می کنند پشیزی ارج نمی نهیم , بعضی ها از این هم فراتر رفته اند (مرفهین بی درد ) متاسفانه برمسند پست های حساس کلیدی نشسته اند تازمانی که پست های مهم و حیاتی در اختیار این طایفه غافل و زیادخواه قراردارد امیدی برای وصال به سعادت و خوشی برای محرومین و ستم دیدگان وجود ندارد , اوضاع و شرایط زیستن روز به روز برای بازنشستگان و طبقات فاقد درآمد منطقی بدتر می شود , بازنشسته ها و حداقل حقوق بگیرها و بیکاران با حقوق  اندک و ناچیز چگونه زندگی خودرا به سوی هدفهای متعالی مدیریت کنند , البته کم درآمد ها گدانیستند بلکه مظلوم اند و حقوق قانونی شان توسط مرفهین بی درد و زیادخواهان پایمال گشته است و فریاد و اعتراضشان نیز به جائی نمی رسد.

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در شنبه ۱۳ دی۱۳۹۳ساعت 9:35 توسط علی |

زمان می گذرد , لحظه ها و ثانیه ها چون امواج خروشان اقیانوسها و دریاها درحال سپری شدنند. چگونه می توان در برابر این همه امواج ایستاد . چگونه می توان فرصت هارا غنیمت شمرد ه و از آن بهترین بهره هارا برد . چگونه میتوان مثبت اندیشیدن و بهتر زیستن را سرلوحه حیات خود قرارداد , چگونه میتوان افکار خویش را ازقلمرو تهاجمات بیکران منفی بافی ها زدود . چگونه میتوان تاثیرات بسزائی درقلوب داشته و دلهارا به خویشتن نزدیک ساخت . به چه دلیل بایستی نظرات و تمایلات مردم را به سمت خود سوق داد . مفهوم و معنی خود یعنی چه , این خود چیست که بیش از حد به آن می بالیم و بخاطر آن همه چیز را زیرپا می نهیم , آری درخود اسرار و رموز پیچیده ای نهفته است که باید آن را شناخت تا به خود واقعی پی برد . خود واقعی با خودی که جنایات بیشماری در جهان مرتکب شده است فرقها دارد این کجا و آن کجا , درخود واقعی مفهومی بنام له کردن و ازبین بردن نیست , خود واقعی نسل بشر را به افق های اعلامی رساند که در آن باران لطف و رحمت درحال باریدن است , داشتن  این حال و عمل کردن به آن , برای مرفهین بی درد و زیاده خواهان عالم ممکن نیست آنهائی که سالها با حقوق مردم پابرهنه مشغول عیش و نوش تصنعی هستند هرگز به خود واقعی دست نمی یابند. .

 

بازنشستگان را دریابید.

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۱ دی۱۳۹۳ساعت 10:2 توسط علی |

هیچ کس حق ندارد خودرا برتراز دیگران بداند, همه انسانها آفریده خدای متعال اند و حق حیات دارند . نباید عده ای تحت عنوان کارفرما , مدیر, رئیس , کارخانه دار , به کرامت انسانی زیر مجموعه خود اهانت کنند,  و از دیده تحقیر به آنان بنگرند و همه چیز را برای خود بخواهند و به نیروی کار افراد تحت سیطره خود بی اعتنا باشند . و کارکنان را فقط و فقط برای پیشبرد اهداف مالی خود بخواهند و حداقل هارا برای آنها درنظر بگیرند , و آن را با هزاران منت و تکبر در اختیار پرسنل زیردست قراردهند . گوئی انگار از جیب مبارک خود پرداخت می کنند , غافل از اینکه زیردستان همین انسانهای مقام و توانائی هستند که با پشتکار و درایت خاص خود چرخهای کارخانه یا اداره و یا موسسه ای را به حرکت درمی آورند , بنابراین موفقیت یک کارخانه دار یا یک وزیر و یا مدیر کل اداره با تلاش مستمر و خالصانه پرسنل آن امکان پذیراست , مسئولین , کارفرمایان , کارخانه دارها چرا باید به پرسنل خود بی احترامی کنند و آنهارا مداوم در محافل عمومی و خصوصی  تحقیرکنند از این عملکرد منفور چه نتیجه ای عایدشان می گردد. بنابراین ثروت و دارائی که احراز کرده اند همه اش حاصل تجارب و دسترنج همین کارگران و کامندان تحقیرشده است , ازخودشان چیزی ندارند , درست است که سرمایه گذاری کرده اند ولی سرمایه بدون نیروی کار مولد و باتجربه به پشیزی نمی ارزد, ولکن درمرحله اول هرمدیری و یا کارخانه داری اگر نیروی کار خودرا تحقیر نماید در حقیقت خودش را تحقیرکرده است و به خودش ضربه زده است , متاسفانه بعضی ها ظاهر را درنظر دارند از باطن بی اطلاع اند , آری فاقد بصیرت مادی و معنوی اند , به کلیه مدیران , روسا , کارخانه داران توصیه می کنم که اقتصاد اسلامی را ملاک فعالیت خود قراردهند , به دنبال چیزهای من درآوردی نباشند اینها علم نیستند بلکه یک مشت اصطلاحات و واژهای عوام فریبانه اند بنابراین اینگونه اندیشه های باطل در هیج جای دنیا پاسخ نداده است . ولو ظاهری فریبنده دارند ولی باطنی مخرب و کشنده دارند.

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در شنبه ۶ دی۱۳۹۳ساعت 10:27 توسط علی |

تبریک گفتن رشد اقتصادی 4درصدی توسط رئیس جمهورمحترم را به فال نیک می گیریم , گله ما این است که اینگونه رشدها, و سخنان نغز و شیوا تاثیرچندانی دربهبود وضع معیشتی طبقات پایین جامعه ندارد , کمر حقوق بگیران و بازنشستکان درزیرچرخهای گرانی در حال خرد شدن است , ادامه زندگی روز به روز برای اقشار کم درآمد غیرقابل تحمل می گردد , ولی مرفهین بی درد درحال خوشگذرانی و عیش و نوشند , زیرا بخشی از امکانات کلیدی در اختیار این گروه ظالم و ستمگر قراردارد و با استفاده از موقعیت بوجود آمده هرطوری که می خواهند با سرنوشت پابرهنگان و ستم دیدگان بازی می کنند .

ادامه دارد

 

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در پنجشنبه ۴ دی۱۳۹۳ساعت 16:46 توسط علی |

 

اینهمه سوزو گداز , این همه ناله و اشک , نشانه چیست , چرا عده ای مداوم در رنج و اضطرابند , چرا عده ای بیشمار, از امکانات اولیه زندگی در ادوارمختلف محرومند , آیا واقعا ندارها و فقرا تنبل اند و فاقد انگیزه و استعدادند, به راستی ثروتمندان و زیاده خواهان نابغه زمان اندو از خلاقیت خاصی برخوردارند , کدامین منطق الهی و انسانی اینگونه مقایسه را می پذیرد , اگر بدور از عقده و کینه این دیدگاه را مورد کنکاش قراردهیم به واقعیت های می رسیم که اینگونه قضاوت ها و برداشت ها زاییده اذهان معلول و افکار ناسالم زیاده خواهان است که سالهاست با نیرنگ و فریب برعموم مردم سلظه دارند و مشغول غارت و چپاول حقوق محرومین اند و محیط ناامنی برای اکثریت مردم دنیا بوجود آورده اند و استعدادهای مردم را در درون خفه می کنند تا خودشان اندک زمانی در محیط امن بسربرند و در عیش و نوش آنچنانی باشند .

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

 

+ نوشته شده در دوشنبه ۱ دی۱۳۹۳ساعت 10:9 توسط علی |

زمانی دیدگاهمان نسبت به همنوعان خود مثبت است که تفکر مثبت و سازنده ای داشته باشیم , وزندگی ایده ال و رفاه مطلق را برای خود نخواهیم و درفکر سلطه بردیگران نباشیم , و رسیدن به قدرت را بخاطر اندوختن ثروت برای خود و اطرافیان مدنظر قرارندهیم , اگر اینگونه باشد , امیدی برای اجرای عدالت و احقاق حقوق پایمال شده ضعفانیست . دراین صورت برپابرهنگان و ضعفا واجب است که در فکر خود باشند , و بخاطر رسیدن به حقوق پایمال شده خود باید اقداماتی انجام دهند , و راه و چاره ای برای خود بیابند , از قدیم گفته اند حق دادنی نیست بلکه گرفتنی است , در این دنیای آلوده و آکنده از ظلم و جور , ملجا و ماوای مظلومین بخصوص بازنشستگان خدای متعال است , مظلومین باید با انبیا پیوند ناگسستنی داشته باشند مظلومین باید به امام حسین و امام سجاد و امام زمان پناهنده شوند و مظلومین بایستی عهدنامه علی (ع)  خطاب به  مالک اشتر را الگوی خود قراردهند تابا بهر گرفتن از آن , امام و رهبر زمان خودرا بخوبی بشناسند در غیراین صورت مبارزه با زیاده خواهی مرفهین بی درد ممکن نیست

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

 

+ نوشته شده در دوشنبه ۲۴ آذر۱۳۹۳ساعت 10:35 توسط علی |

آب و برق و گاز بیش از حد گران شده است , به تناسب آن قیمت کلیه اجناس مصرفی و لوازم خانگی صد برابرافزایش یافته است , عده ای از مرفهین بی درد که سالهاست پست های حساس و کلیدی اقتصادی را دراختیاردارند با بهره گیری از موقعیت خود و باایجاد گرانی ساختگی عرصه را برای طبقات کم درآمد علی الخصوص بازنشستگان تنگ کرده اند , بنابراین طبقات کم درآمد درسخت ترین شرایط بسرمی برند . گوئی دولت تدبیر و امید درفکر تامین منافع مرفهین بی درد است , نه کنترلی وجود دارد نه بازخواستی , نه کسی درقبال این همه گرانی سر سام آور و کمرشکن پاسخگوست . پیش بینی افزایش 14درصدی حقوق کارکنان در بودجه تنظیمی  نوعی بی توجهی و بی مهری به اقشارکم درآمد جامعه است , امیدوارم مجلس محترم که نمایندگان آن با رای مستقیم همین پابرهنه ها انتخاب شده اند ازحقوق حقه این قشرمقاوم و زحمتکش جانانه دفاع نمایند .

آری دیگر امیدی برای تحقق وعده های دولت محترم نیست , ولی خدا با ماست

ادامه دارد

نویسنده علی روحی

+ نوشته شده در جمعه ۲۱ آذر۱۳۹۳ساعت 13:25 توسط علی |

مطالب قدیمی‌تر