همه می خواهند زندگی کنند, همگان دوست دارند ازامکانات این مرزو بوم برخوردارباشند, و زمینه های رشد و سعادت را  برای خود فراهم سازند , تا در بستر مناسب ایجاد شده به فعالیت خود بخاطروصول به قلل رفیع تعالی ادامه دهند . متاسفانه اکثر امکانات بالقوه کلیدی درختیار قشر مخصوصی بنام مرفهین بی درد قراردارد , آنهابا استفاده از امکانات موجود هرگونه که تمایل دارند با سرنوشت مردم بازی می کنند, و مسئولین محترم از اقدامات مرموزانه این قشر ستمگر غافل مانده و کلید حل مشکلات را در جای دیگر می بینند , و برای آن برنامه ریزی می نمایند , این روزها بحث از کوچک کردن دولت است , البته این بحث دردوران دولت سازندگی و دولت اصلاحات هم وجود داشت تاحدودی هم عملی شد . ولی فایده ای در برنداشت , نه تنها دولت کوچک نشد بلکه در ابعاد دیگری نیز گسترش یافت , ولی در عوض کارمندان وکارگران تعدیل شدند , و درصدی هم به بیکاران موجود افزوده شد , بعضی امورات خدماتی و غیره به بخش خصوصی سپرده شد, این بخش برای بخش های دولتی نیروی انسانی تامین می کرد , آری توسط این بخش قراردادهای پرسودی با دولتی ها منعقد می شد و به ازای یک نفر مبلغ هنگفتی به جیب می زد , ولی درقبال آن تعهد , حداقل حقوق را به کارمندان و کارگران تحت سلطه خود می داد , درحقیقت از نیروهای خود بیش ازحد استاندارهای تعیین شده کارمی کشید ودربرابر این همه کارحقوق حداقلی پرداخت می کرد , دراین اوضاع و احوال نه تنهامشکلات موجود حل نمی شد بلکه چندبرابرنیز می شد , و فشاربرمحرومین و ستم دیدگان بطورروزافزون بیشتر می شد , راستی بخش غیردولتی چگونه می تواند با ابنگونه وضعیت تاسف بار به اشتغال زائی بپردازد جای تامل دارد , آیا معنی و مفهوم اشتغال زائی ظلم مضاعف به اقشارکم درآمد جامعه است , آیا اینگونه اقدامات با روح قوانین اسلامی و حتی قانون اساسی سازگاراست , دولت دردوران سازندگی و اصلاحات به ازای هرنفر پرسنل مبلغ زیادی به شرکت های خصوصی پرداخت می کرد ولی کارکنان از حداقل حقوق برخوردارمی شدند بقیه آن مبلغ به حساب شرکت منظورمی گردید , آیا این است معنی صرفه جوئی در هزینه ها ؟ آیااین است معنی کوچک کردن دولت ؟ چرا به دور تسلل روی آورده ایم ؟ چرا بجای تربیت  نیروهای مخلص و متخصص و اصلاح امور و ایجاد زندگی بهتر برای مردم به اقداماتی متوسل می شویم که نه تنها برای قشرمحروم سودمندنیست بلکه تبعات مضری نیزدارد , منظوراین نیست که همه چیز دولتی باشد , منظوراین است که همه , چه دولتی چه خصوصی باید این را دریابند که برای حل مشکلات بایستی تالاش خالصانه کرد نباید به مردم ظلم کرد , نباید حقوق محرومین راپایمال کرد , باید اهداف اصلی تربیت انسانهای دلسوز و متخصص باشد , باید به نیروی انسانی بیشتر اهمیت داد , اگر انسانها هرجاکه باشند خالصانه , عاقلانه , عادلانه , و عالمانه عمل کنند در آن موقع است که همه چیز درست می شود وگرنه کوچک کردن و یا گسترش دولت دردی را درمان نخواهد کرد.

 

  حقوق فعلی بازنشستگان فقط و فقط صرف خرید نان می گردد

بازنشستگان قدرت خرید سایر لوازم ضروری زندگی را ندارد این ظلم مضاعف برای این قشراست

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در شنبه 27 دی1393ساعت 11:4 توسط علی |

مابدنبال چه چیزیم , و چه هدفی داریم به کدام موارد بعنوان حقیقت می نگریم , سعادت و آرامش را درچه می یابیم , چرا روزگار و گذرایام بروفق مراد و بکام ما نیست . چرا گاهی اوقات سختی ها و ناهمواریهای موجود را به گردن دیگران انداخته و آنهارا مقصرواقعی می دانیم , راستی عامل اصلی مشکلات و ناهنجاریهاهمین دیگرانند , پس ماچه نقشی داریم آیا واقعا بی تقصیریم , هراتفاقی که در اطرافمان رخ می دهد مبری ازآن نیستیم , شاید خطای ما عمدی نباشد ولی تحلیل و تبین ما از موارد و رخداددهادقیق و عالمانه نیست , در ارزیابی ها بیشتر به منافع شخصی خود می پردازیم و از مصالح عمومی به آسانی می گذریم , و همه مصائب و معضلات را به این و آن نسبت می دهیم , درعالم خیال بدنبال مدینه فاضله به نفع خودیم , به حقوق انسانهائی که در بین ما زندگی می کنند پشیزی ارج نمی نهیم , بعضی ها از این هم فراتر رفته اند (مرفهین بی درد ) متاسفانه برمسند پست های حساس کلیدی نشسته اند تازمانی که پست های مهم و حیاتی در اختیار این طایفه غافل و زیادخواه قراردارد امیدی برای وصال به سعادت و خوشی برای محرومین و ستم دیدگان وجود ندارد , اوضاع و شرایط زیستن روز به روز برای بازنشستگان و طبقات فاقد درآمد منطقی بدتر می شود , بازنشسته ها و حداقل حقوق بگیرها و بیکاران با حقوق  اندک و ناچیز چگونه زندگی خودرا به سوی هدفهای متعالی مدیریت کنند , البته کم درآمد ها گدانیستند بلکه مظلوم اند و حقوق قانونی شان توسط مرفهین بی درد و زیادخواهان پایمال گشته است و فریاد و اعتراضشان نیز به جائی نمی رسد.

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در شنبه 13 دی1393ساعت 9:35 توسط علی |

زمان می گذرد , لحظه ها و ثانیه ها چون امواج خروشان اقیانوسها و دریاها درحال سپری شدنند. چگونه می توان در برابر این همه امواج ایستاد . چگونه می توان فرصت هارا غنیمت شمرد ه و از آن بهترین بهره هارا برد . چگونه میتوان مثبت اندیشیدن و بهتر زیستن را سرلوحه حیات خود قرارداد , چگونه میتوان افکار خویش را ازقلمرو تهاجمات بیکران منفی بافی ها زدود . چگونه میتوان تاثیرات بسزائی درقلوب داشته و دلهارا به خویشتن نزدیک ساخت . به چه دلیل بایستی نظرات و تمایلات مردم را به سمت خود سوق داد . مفهوم و معنی خود یعنی چه , این خود چیست که بیش از حد به آن می بالیم و بخاطر آن همه چیز را زیرپا می نهیم , آری درخود اسرار و رموز پیچیده ای نهفته است که باید آن را شناخت تا به خود واقعی پی برد . خود واقعی با خودی که جنایات بیشماری در جهان مرتکب شده است فرقها دارد این کجا و آن کجا , درخود واقعی مفهومی بنام له کردن و ازبین بردن نیست , خود واقعی نسل بشر را به افق های اعلامی رساند که در آن باران لطف و رحمت درحال باریدن است , داشتن  این حال و عمل کردن به آن , برای مرفهین بی درد و زیاده خواهان عالم ممکن نیست آنهائی که سالها با حقوق مردم پابرهنه مشغول عیش و نوش تصنعی هستند هرگز به خود واقعی دست نمی یابند. .

 

بازنشستگان را دریابید.

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در پنجشنبه 11 دی1393ساعت 10:2 توسط علی |

هیچ کس حق ندارد خودرا برتراز دیگران بداند, همه انسانها آفریده خدای متعال اند و حق حیات دارند . نباید عده ای تحت عنوان کارفرما , مدیر, رئیس , کارخانه دار , به کرامت انسانی زیر مجموعه خود اهانت کنند,  و از دیده تحقیر به آنان بنگرند و همه چیز را برای خود بخواهند و به نیروی کار افراد تحت سیطره خود بی اعتنا باشند . و کارکنان را فقط و فقط برای پیشبرد اهداف مالی خود بخواهند و حداقل هارا برای آنها درنظر بگیرند , و آن را با هزاران منت و تکبر در اختیار پرسنل زیردست قراردهند . گوئی انگار از جیب مبارک خود پرداخت می کنند , غافل از اینکه زیردستان همین انسانهای مقام و توانائی هستند که با پشتکار و درایت خاص خود چرخهای کارخانه یا اداره و یا موسسه ای را به حرکت درمی آورند , بنابراین موفقیت یک کارخانه دار یا یک وزیر و یا مدیر کل اداره با تلاش مستمر و خالصانه پرسنل آن امکان پذیراست , مسئولین , کارفرمایان , کارخانه دارها چرا باید به پرسنل خود بی احترامی کنند و آنهارا مداوم در محافل عمومی و خصوصی  تحقیرکنند از این عملکرد منفور چه نتیجه ای عایدشان می گردد. بنابراین ثروت و دارائی که احراز کرده اند همه اش حاصل تجارب و دسترنج همین کارگران و کامندان تحقیرشده است , ازخودشان چیزی ندارند , درست است که سرمایه گذاری کرده اند ولی سرمایه بدون نیروی کار مولد و باتجربه به پشیزی نمی ارزد, ولکن درمرحله اول هرمدیری و یا کارخانه داری اگر نیروی کار خودرا تحقیر نماید در حقیقت خودش را تحقیرکرده است و به خودش ضربه زده است , متاسفانه بعضی ها ظاهر را درنظر دارند از باطن بی اطلاع اند , آری فاقد بصیرت مادی و معنوی اند , به کلیه مدیران , روسا , کارخانه داران توصیه می کنم که اقتصاد اسلامی را ملاک فعالیت خود قراردهند , به دنبال چیزهای من درآوردی نباشند اینها علم نیستند بلکه یک مشت اصطلاحات و واژهای عوام فریبانه اند بنابراین اینگونه اندیشه های باطل در هیج جای دنیا پاسخ نداده است . ولو ظاهری فریبنده دارند ولی باطنی مخرب و کشنده دارند.

 

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در شنبه 6 دی1393ساعت 10:27 توسط علی |

تبریک گفتن رشد اقتصادی 4درصدی توسط رئیس جمهورمحترم را به فال نیک می گیریم , گله ما این است که اینگونه رشدها, و سخنان نغز و شیوا تاثیرچندانی دربهبود وضع معیشتی طبقات پایین جامعه ندارد , کمر حقوق بگیران و بازنشستکان درزیرچرخهای گرانی در حال خرد شدن است , ادامه زندگی روز به روز برای اقشار کم درآمد غیرقابل تحمل می گردد , ولی مرفهین بی درد درحال خوشگذرانی و عیش و نوشند , زیرا بخشی از امکانات کلیدی در اختیار این گروه ظالم و ستمگر قراردارد و با استفاده از موقعیت بوجود آمده هرطوری که می خواهند با سرنوشت پابرهنگان و ستم دیدگان بازی می کنند .

ادامه دارد

 

نویسنده : علی روحی

+ نوشته شده در پنجشنبه 4 دی1393ساعت 16:46 توسط علی |

 

اینهمه سوزو گداز , این همه ناله و اشک , نشانه چیست , چرا عده ای مداوم در رنج و اضطرابند , چرا عده ای بیشمار, از امکانات اولیه زندگی در ادوارمختلف محرومند , آیا واقعا ندارها و فقرا تنبل اند و فاقد انگیزه و استعدادند, به راستی ثروتمندان و زیاده خواهان نابغه زمان اندو از خلاقیت خاصی برخوردارند , کدامین منطق الهی و انسانی اینگونه مقایسه را می پذیرد , اگر بدور از عقده و کینه این دیدگاه را مورد کنکاش قراردهیم به واقعیت های می رسیم که اینگونه قضاوت ها و برداشت ها زاییده اذهان معلول و افکار ناسالم زیاده خواهان است که سالهاست با نیرنگ و فریب برعموم مردم سلظه دارند و مشغول غارت و چپاول حقوق محرومین اند و محیط ناامنی برای اکثریت مردم دنیا بوجود آورده اند و استعدادهای مردم را در درون خفه می کنند تا خودشان اندک زمانی در محیط امن بسربرند و در عیش و نوش آنچنانی باشند .

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

 

+ نوشته شده در دوشنبه 1 دی1393ساعت 10:9 توسط علی |

زمانی دیدگاهمان نسبت به همنوعان خود مثبت است که تفکر مثبت و سازنده ای داشته باشیم , وزندگی ایده ال و رفاه مطلق را برای خود نخواهیم و درفکر سلطه بردیگران نباشیم , و رسیدن به قدرت را بخاطر اندوختن ثروت برای خود و اطرافیان مدنظر قرارندهیم , اگر اینگونه باشد , امیدی برای اجرای عدالت و احقاق حقوق پایمال شده ضعفانیست . دراین صورت برپابرهنگان و ضعفا واجب است که در فکر خود باشند , و بخاطر رسیدن به حقوق پایمال شده خود باید اقداماتی انجام دهند , و راه و چاره ای برای خود بیابند , از قدیم گفته اند حق دادنی نیست بلکه گرفتنی است , در این دنیای آلوده و آکنده از ظلم و جور , ملجا و ماوای مظلومین بخصوص بازنشستگان خدای متعال است , مظلومین باید با انبیا پیوند ناگسستنی داشته باشند مظلومین باید به امام حسین و امام سجاد و امام زمان پناهنده شوند و مظلومین بایستی عهدنامه علی (ع)  خطاب به  مالک اشتر را الگوی خود قراردهند تابا بهر گرفتن از آن , امام و رهبر زمان خودرا بخوبی بشناسند در غیراین صورت مبارزه با زیاده خواهی مرفهین بی درد ممکن نیست

ادامه دارد

نویسنده : علی روحی

 

+ نوشته شده در دوشنبه 24 آذر1393ساعت 10:35 توسط علی |

آب و برق و گاز بیش از حد گران شده است , به تناسب آن قیمت کلیه اجناس مصرفی و لوازم خانگی صد برابرافزایش یافته است , عده ای از مرفهین بی درد که سالهاست پست های حساس و کلیدی اقتصادی را دراختیاردارند با بهره گیری از موقعیت خود و باایجاد گرانی ساختگی عرصه را برای طبقات کم درآمد علی الخصوص بازنشستگان تنگ کرده اند , بنابراین طبقات کم درآمد درسخت ترین شرایط بسرمی برند . گوئی دولت تدبیر و امید درفکر تامین منافع مرفهین بی درد است , نه کنترلی وجود دارد نه بازخواستی , نه کسی درقبال این همه گرانی سر سام آور و کمرشکن پاسخگوست . پیش بینی افزایش 14درصدی حقوق کارکنان در بودجه تنظیمی  نوعی بی توجهی و بی مهری به اقشارکم درآمد جامعه است , امیدوارم مجلس محترم که نمایندگان آن با رای مستقیم همین پابرهنه ها انتخاب شده اند ازحقوق حقه این قشرمقاوم و زحمتکش جانانه دفاع نمایند .

آری دیگر امیدی برای تحقق وعده های دولت محترم نیست , ولی خدا با ماست

ادامه دارد

نویسنده علی روحی

+ نوشته شده در جمعه 21 آذر1393ساعت 13:25 توسط علی |

 

نمی دانم چگونه بگویم واز کجابگویم به کدامین دردها و محنت ها بپردازم , هرکدام از قضایا قصه خاص خودرا دارند , عوامل گوناگونی در بروز هرپدیده ای نقش دارد که درجای خود بایستی تحلیل و تبین شوند تا ریشه اصلی آن شناخته شود. و بدون شناسایی علت نمی توان به معلول پی برد , ممکن است بعضی موارد بصورت سطحی خودرا بروز دهند ولی آنها قضایا و موارد اصلی نیستند . باتایید یا نفی آن مشکل ایجاد شده از بین نمی رود , لذا باید علت بروز مشکل را یافت تا به رفع آن پرداخت , درغیر این صورت هراقدامی بی مورد است , و مرهمی برای درمان دردها نیست , بنابراین در ادمه اجرای قانون هدفمندی یارانه ها قیمت نان 30درصد گران شد ولی مسولین ذی ربط یارانه نقدی را افزایش ندادندو توجیهاتشان منطقی به نظر نمی رسد, تاکی باید اینگونه باشد پرداخت غیرنقدی به نان و یاغیره چه سهمی درحل مشکل طبقات پایین و کم در آمد جامعه دارد به ازای افزایش 30درصدی نان دیگرگروهای اقتصادی  دست اندر کار به کالاو خدمات خود بصورت غیرمحسوس افزودند , ولی قشر حقوق بگیر جامعه  بالاخص بازنشستگان چاره ای جز تحمل سختی های ناشی از این افزایش را ندارند این قشر باید به کجا پناهنده شوند و دردها و کربت هایشان را به چه کسی بگویند , کو گوش شنوا , کو یار و یاور کم درآمدها ...

 

ناگفته نماند اینها هم خدارا دارند

 

 

 

ادامه دارد

 

نویسنده علی روحی

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 13 آذر1393ساعت 9:46 توسط علی |

ندای بازنشستگان بخش سوم

چه بسا انسانهای با استعدادی که می توانستند با اقدامات سازنده خود مشکلات و بغرنجهای موجود در اجتماع را تاحدودی حل نمایند , هم اکنون به دلایل قانونی خانه نشین شده اند . البته اجرای قانون درسطوح مختلف برای بهبود اوضاع کنونی مفید و ارزنده است , همگان بایستی از قانون تبعیت کنند . ولی ناگفتنی های زیادی وجود دارد که فعلا مطرح کردن آن مصلحت نیست . واما سوالاتی وجود دارد که تا بحال از ناحیه مسولین محترم چه در گذشته و حال پاسخ قانع کننده و عملی به آن ارائه نگردیده است .

الف : چرا درجامعه ما فاصله طبقاتی بصورت فاحشی وجود دارد؟

ب: چرا حداقل دریافتی کارکنان و بازنشستگان با حداکثر دریافتی از زمین تا آسمان است ( تقریبا صدبرابر)

ج :  به چه دلیل طبقات پایین  و ضعیف جامعه ما روزبه روز ضعیف تر می شوند ؟

د : چرا در اجتماع کنونی ما دلالی و زیاده خواهی

حرف اول رامی زند؟

ادامه دارد

 

نویسنده : علی روحی

 

+ نوشته شده در دوشنبه 10 آذر1393ساعت 9:26 توسط علی |

مطالب قدیمی‌تر